Er zijn momenten waarop een zaterdagmiddag nét iets meer is dan een wedstrijdmiddag. Afgelopen weekend op het thuishonk van TOGB op sportpark Het Hoge Land was zo’n middag. TOGB won overtuigend met 5-1 van Groene Ster, het publiek genoot, de zon bleef nog hangen boven Berkel – en daarna gebeurde het echte verhaal. Aan het eind van de middag volgde het afscheid van spelers, staf én een bestuurslid dat jarenlang de koers van de club bepaalde.

Geen persconferentie. Geen grote woorden. Gewoon, zoals het bij TOGB hoort: tussen de mensen.

De architect die nooit op de voorgrond stond

Izaak Havenaar is niet het type dat zichzelf op de borst klopt. Liever langs de lijn, liever in gesprek, liever op de achtergrond. Maar wie de ontwikkeling van TOGB de afgelopen jaren een beetje heeft gevolgd, weet hoe groot zijn invloed is geweest.

Sinds begin deze eeuw betrokken bij de club, groeide hij door naar technisch bestuurslid en werd hij de bewaker van de voetbalvisie.
Onder zijn regie ontwikkelde TOGB zich van een ambitieuze amateurclub tot een stabiele derde divisionist, met een duidelijke rode draad: zelf opleiden en het maximale uit eigen talent halen.  

Hij was niet alleen beleidsmaker, maar ook bouwer. Samen met Ed Arnold gaf Havenaar vorm aan het ING BCT Internationale jeugdtoernooi, dat inmiddels is uitgegroeid tot een begrip. Op 6 juni aanstaande wordt de 20e editie gespeeld – en typerend genoeg staat Havenaar daar gewoon weer als vrijwilliger. Niet op het podium, maar ergens achter de schermen.

Zo is hij.

Meer dan alleen voetbal

Een van de belangrijkste verdiensten van Havenaar zit misschien wel in iets wat minder zichtbaar is voor de buitenwereld: de samenwerkingen die hij opzette.

Neem de band met Sparta Rotterdam. Die gaat bij TOGB allang niet meer alleen over het scouten van talent. Het partnerschap richt zich op de ontwikkeling van de hele club – van prestatieve teams tot recreatieve elftallen en van jeugdspelers tot trainers en vrijwilligers.  

Het idee daarachter is simpel maar krachtig: een vereniging draai je samen. En bij een club met duizenden actieve leden verspreid over voetbal, handbal, biljart en tennis/padel is dat geen bijzaak, maar noodzaak.

Het is precies de manier van denken die TOGB heeft gebracht waar het nu staat.

De man die het stokje overneemt

En dus was daar, na afloop van die 5-1 tegen Groene Ster, het moment van overdracht. Geen officiële ceremonie, maar woorden van dank richting iedereen die vertrekt – uitgesproken door Havenaar én zijn opvolger. Dennis de Wekker.

Geen buitenstaander die binnenkomt met nieuwe plannen, maar een clubman pur sang. Al 40 jaar betrokken, als speler alle selectieteams doorlopen en 15 jaar in het eerste elftal gestaan.  

Daarna volgde de bekende route: trainer, coördinator, kartrekker binnen de jeugd. Al bijna drie decennia actief als trainer en drijvende kracht achter initiatieven binnen de club.  

Iemand die weet hoe het werkt op trainingsavonden, op zaterdagochtend bij de jeugd en op de zaterdag of de zondag bij het eerste. Iemand die de club voelt.

Formeel werd hij al voorgedragen als nieuw technisch bestuurslid tijdens de ALV van 2026.
Maar zaterdag voelde het pas echt als een wissel.  

Geen revolutie, maar continuïteit

Dit is geen paniekwissel. Geen breuk met het verleden. Dit is een wissel die al maanden in de maak was.

De Wekker stapt niet in om het anders te doen – hij stapt in om het door te zetten.

• De focus op eigen jeugd blijft
• De rol van vrijwilligers blijft cruciaal
• De verbinding tussen breedtesport en prestatief voetbal blijft leidend

En misschien wel het belangrijkste: de cultuur blijft overeind.

Havenaar blijft, maar anders

Want wie denkt dat Havenaar verdwijnt, heeft het mis. Hij verschuift.

Meer tijd voor het leven buiten het voetbal. Voor zijn familie. Voor zijn kleinzoon langs de lijn. En natuurlijk voor zijn schoonzoon Roland Bergkamp, die komend seizoen weer in de staf van TOGB 1 zit.  

Maar op cruciale momenten zal hij er nog steeds zijn. Bij het jeugdtoernooi. Langs het veld. Op de clubavonden.

Alleen zonder titel.

Tot slot

Het succes van TOGB is niet toevallig ontstaan. Het is gebouwd. Door mensen die de club begrepen en verder wilden brengen zonder hem te veranderen.

Izaak Havenaar was zo’n bouwer. Bescheiden, maar bepalend. Iemand die zelf misschien niet graag in het zonnetje staat, maar dondersgoed weet dat hij een fundament heeft neergelegd.

Nu is het aan Dennis de Wekker. Samen met al die andere vrijwilligers die TOGB maken tot wat het is.

Geen eindpunt.
Geen afscheid.

Gewoon een wissel in de 60e minuut – en de wedstrijd gaat door.