Op een bomvol sportpark Het Hoge Land ging TOGB van euforie naar ongeloof. Een bekeravond zoals een bekeravond hoort te zijn. Een goed gevuld Sportpark Het Hoge Land, circa 1.800 supporters langs de lijn, honderden TOGB-sjaals in de lucht en een sfeer die soms deed denken aan een promotiewedstrijd in plaats van een voorronde van de KNVB Beker. TOGB droomde ruim een uur van het hoofdtoernooi, maar zag die droom uiteindelijk uiteenspatten in een krankzinnig tweede bedrijf. Na negentig minuten voetbal vol emoties, kansen, discussies en tien doelpunten stapte ROHDA Raalte als winnaar van het veld: 4-6. 

Dat slechts een handvol supporters uit Raalte de lange reis naar Berkel en Rodenrijs had gemaakt, was gezien de afstand geen verrassing. Het grote publiek was overduidelijk gekomen voor de thuisclub. En zij kregen aanvankelijk precies waarvoor ze waren gekomen.

TOGB schiet uit de startblokken

Nog voordat iedereen zijn plek langs het veld had gevonden, stond TOGB al op voorsprong. Na een duel waarbij Thomas van de Merwe werd gevloerd door doelman en verdediger van ROHDA, wees scheidsrechter Steenis resoluut naar de stip. Figo Eijgenraam bleef koel en schoot na 3 minuten voetbal de strafschop binnen: 1-0.  Een vroege voorsprong voetbalt prettig en dat was zichtbaar. Toch moest TOGB alert blijven. Na tien minuten kreeg Manuel Iylia de kans op de gelijkmaker, maar Giovanni van der Schans reageerde uitstekend en hield zijn ploeg overeind. Het duel golfde vervolgens heerlijk op en neer. Adam Boujada zette Thomas van de Merwe vrij voor het doel, maar de TOGB-spits vond de doelman op zijn weg. Even later zorgde Van de Merwe met een uitstekende actie bijna voor een kans voor Jeroen Haars en rond de twintigste minuut mikte Daley Uythof vanaf de rand van het zestienmetergebied te hoog. TOGB drukte door. ROHDA loerde op de omschakeling.

Sjaals in de lucht, Weegman op het scorebord

Nadat twee kansen op een ruimere voorsprong onbenut waren gebleven, viel de tweede treffer alsnog. Thomas van de Merwe slingarde de bal vanaf rechts voor het doel, waar Jordan Weegman bij de tweede paal hard uithaalde: 2-0. Het was het moment waarop Het Hoge Land ontplofte. Alsof het script vooraf was geschreven, gingen viel de goal toen honderden TOGB-sjaals de lucht ingingen in de 28ste minuut. Een symbolische verwijzing naar het naderende honderdjarig bestaan van de club in 2028. Het zorgde voor een van die typisch mooie amateurvoetbalplaatjes die je niet regisseert. 

Een minuut later had Van de Merwe het duel bijna definitief beslist. Zijn inzet verdween echter net naast het doel. De 3-0 hing in de lucht, maar viel niet. Het publiek genoot ondertussen zichtbaar. "We gaan Europa in" schalde lachend over het sportpark. Niemand die het serieus nam. Iedereen die het voelde.

Van der Schans wint het duel vanaf elf meter

Vlak voor rust kreeg ROHDA nog twee uitstekende kansen en TOGB één. Eerst was het spits Ebi Willemsen gevaarlijk, maar opnieuw stond Van der Schans op zijn post. Daarna stuurde Daley Uythof met een schitterende crosspass Adam Boujada weg, maar diens afronding miste precisie.  In blessuretijd volgde het grootste moment van de eerste helft. Na een overtreding van Milan Righters kreeg ROHDA een strafschop. Het publiek ging er massaal achter staan. Fluiten, schreeuwen, klappen. Alles om Van der Schans een extra zetje te geven. Hij had tegen Katwijk immers ook een strafschop gestopt. De aanmoedigingen werden gehoord door de goalie. De TOGB-doelman tikte de inzet met zijn vingertoppen tegen de paal en voorkwam zo de aansluitingstreffer. Een cruciaal moment. Bij rust stond een verdiende 2-0 voorsprong op het bord. 

Van droomscenario naar nachtmerrie

Wat er na rust gebeurde, had niemand kunnen voorspellen. Binnen tien minuten was de comfortabele marge verdwenen. Eerst profiteerde ROHDA van een rommelige situatie voor het doel en maakte Wesley Hansler de 2-1. Twee minuten later glipte een inzet van Dylan Rickhoff via de handen van Van der Schans binnen: 2-2. Ineens lag alles weer open. TOGB herpakte zich knap. De tandem Boujada-Uythof bleef dreigend en na ruim een uur spelen ontplofte Het Hoge Land opnieuw. Jeroen Haars onderschepte de bal, ging alleen op de doelman af en bleef ijzig kalm: 3-2. De bekerdroom leefde weer.

Acht minuten die alles veranderden

De vraag op de tribunes was simpel: gaat het dan toch gebeuren? Het antwoord kwam hard binnen. ROHDA bleek nog een versnelling achter de hand te hebben. Waar TOGB steeds meer naar adem hapte, schakelde de tweededivisionist op. Mert Bulut trok de stand gelijk en vervolgens sloeg ROHDA meedogenloos toe via Dylan Rickhoff en Sten Brand. In een paar minuten tijd veranderde 3-2 in 3-5.  Over twee van die doelpunten werd na afloop nog flink nagepraat. Eén treffer leek sterk naar buitenspel te ruiken en ook rond een strafschop waren de discussies niet van de lucht. Maar een VAR is er in deze fase van het bekertoernooi niet. Dus telden ze gewoon. Rickhoff completeerde vanaf de stip zijn hattrick en maakte er 3-6 van. Daarmee was het verzet bij TOGB definitief gebroken. Het slotakkoord was nog wel voor TOGB. Elias Bardi bepaalde in blessuretijd de eindstand op 4-6.

Een nederlaag die pijn doet, maar ook trots geeft

TOGB is uitgeschakeld. ROHDA Raalte zit vrijdag in de koker voor de loting van het hoofdtoernooi van de KNVB Beker. Toch hoeft niemand in Berkel en Rodenrijs zich voor deze avond te schamen. Ja, het doet pijn dat een 2-0 voorsprong én later een 3-2 voorsprong niet over de streep werden getrokken. Ja, het knaagt dat de wedstrijd niet eerder werd doodgemaakt. Maar bovenal was dit een bekeravond die nog lang onderwerp van gesprek zal zijn langs de lijn, of in de kantine aan de bar van Het Hoge Land. Een avond met 1.800 supporters. Met sjaals in de lucht. Met een gestopte penalty. Met tien doelpunten. Met hoop. Met teleurstelling. En met bewijs dat TOGB zich op dit podium uitstekend kan meten met topamateurs uit een hogere divisie.

Zaterdag begint de competitie weer. Op bezoek bij Achilles Veen staat het simpelweg weer 0-0. Misschien wacht daar het zoet dat na deze bittere bekerpil zo welkom zou zijn. Want wie zo'n avond meemaakt, weet één ding zeker: Deze ploeg is nog lang niet klaar met het schrijven van mooie verhalen.